Projecte Avinença. Dia 4 y 5. Estos días hemos estado desmontando prácticamente toda la parte de dentro de la caravana y lijando sin parar paredes y techos. También hemos puestos unos tragaluces en el techo para que entre la luz natural. La pintaremos de blanco y haremos dos espacios diferentes para estar dentro. Es emocionante que este proyecto haya venido solo a nosotros, y sentir al mismo tiempo que para los voluntarios que llevan más tiempo aquí era muy importante recuperar este espacio de reunión y trabajo. También, cada día nos está ayudando un niño o niña diferente (con algún destrozo también) pero les encanta estar dentro y ayudar siempre que vayan cambiando de trabajo rápidamente. Así que hoy, gracias a los dos Mohameds, Peruin y Vian que nos han ayudado. Uno de ellos nos cuenta que está aquí con su madre y dos hermanos más, el hermano mayor y su padre han conseguido llegar a Alemania (o eso nos cuenta). Ayer por la tarde fue precioso, mucha gente vino al campo e hicimos una fiesta donde la gente cantaba, bailaba, ponía la música, hablábamos... mientras nos tomábamos un té chai con menta. De nuevo bidones metálicos para hacer fuego, todos necesitamos calentarnos. Hoy hemos visto una persona, que aparecía con una cámara y hacía fotos y grababa a las personas. Sin preguntar, sin dar nada a cambio. Nosotros queremos grabar lo que hacemos, intercambiar experiencias y visibilizar las cosas que estamos viviendo aquí. Pero queremos pedir permiso y a la vez dejar una parte nuestra también con ellos, de otra manera, lo que pasaría es que robamos un trozo de alma de esas personas.
Hoy hace mucho frío en EKO, salir de la haima se hará complicado con este viento frío. Los compañeros están haciendo el reparto de comida en el campo de Vasiliká con todos los impedimentos que pone la policía. Por la noche, hay previsión de nieve y nosotros tenemos la suerte de dormir en un lugar donde hay estufa.
----------------------------------------------------------------------------------
Projecte Avinença. Dia 4 i 5. Aquests dies hem estat desmuntat pràcticament tota la part de dins de
la caravana i escatant sense parar parets i sostres. També hem posat unes
lluernes al sostre, perquè entre llum natural. La pintarem de blanc i farem
dos espais diferents per estar-hi. És encisador que aquest projecte haja vingut
sol cap a nosaltres, i sentir alhora que per als voluntaris que porten més
temps era important recuperar aquest espais de reunió i treball. També, cada
dia ens ajuda un xiquet o xiqueta diferent (i alguna destrossa també) però, els
encanta estar dins i ajudar canviant de feina ràpid. Així que hui, gràcies als
dos Mohameds, Peruin i Vian que ens han ajudat. Un d’ells ens conta que està ací amb la seua mare i
dos germans més, el germà major i el pare han aconseguit arribar a alemanya (o
això ens conta). Ahir per la vesprada va ser preciós, molta gent vingué al camp
i férem una festa on la gent cantava, ballava, feia sonar música, parlàvem...
mentre ens vam fer un te chai amb menta. De nou bidons metàl·lics per fer foc,
tots necessitem escalfar-se. Hui hem vist una persona, que apareixia amb una càmera
i feia fotos i gravava a les persones. Sense preguntar, sense donar res a
canvi. Nosaltres volem enregistrar el que fem, intercanviar experiències i
visibilitzar les coses que estem vivint ací. Però, volem demanar permís i
alhora volem deixar una part nostra amb ells, sinó, el que passa és que furtes
un troç de l’ànima de les persones.
Hui fa molt de fred, no ha vingut massa gent a EKO, eixir
de la haima es farà complicat amb aquest vent gelat. Els companys estan fent el
repartiment de menjar al camp de Vasiliká amb tots els impediments que posa la policia. Per a la
nit, donen neu i nosaltres tenim la sort de dormir a un lloc que té estufa.


Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada